Geen Producten in de Winkelwagen
Roman
De stenen vallen weer als regen. Sommige ervan komen voor Filiz' voeten terecht. Filiz had ook haar deel van Toma's water gekregen.
Toma en de kinderen waren als twee geliefden. Wanneer ze van elkaar gescheiden werden, werden ze allebei verdrietig. Wanneer ze elkaar zagen, waren ze als twee geliefden blij met elkaar. Maar de kinderen kusten Toma niet, maar wanneer hun stenen Toma raakten en haar geluid hoorbaar was, proefden ze het plezier van het kussen. Een jongen van zestien, zeventien jaar kwam dicht bij haar. Zijn stenen waren op en hij was ook een beetje moe:
-Open je hand.
-Waarom?
-Open hem maar, het maakt niet uit. Filiz zei niets meer. Zijn handen waren ook erg vies en erg koud. Ze deed citroen op zijn handen en waste zijn gezicht. De jongen was een beetje blij en gaf geld. Hij dacht ook dat zij een lerares was. -Lerares, wat doet u hier?
-Moeten mijn kinderen hier dan alleen zijn?
