Medrese-i Yusufiye Hutbeleri | M. Fehmi Acat

Over het boek

Generaties kwamen en gingen. De vertegenwoordigers van religie bleven leven als vreemdelingen, en de vertegenwoordigers van onwetendheid bleven niet begrijpen.

Hoewel de tijd veranderde en de eeuw transformeerde, bleef het begrip en de vreemdheid van de vreemdelingen onveranderd en ongetransformeerd.

De vreemdeling van de eeuw zei: "Zelfs als ik zoveel hoofden had als haren op mijn hoofd en jullie er elke dag één afhakten, dan zou dit hoofd, geofferd voor de Koranische Waarheid, niet buigen voor ketterij," en hij verkondigde zijn vreemdheid aan de wereld. Hoe konden degenen die niet brandden, degenen die geen vreemdelingen waren, degenen begrijpen die zeiden: "Als ik het geloof van mijn natie veilig zie, ben ik bereid om in de vlammen van de hel te branden"?

Hoe konden mensen wier zielen verduisterd waren, wier verstand tot hun maag was gedaald, wier harten verhard waren door de onrechtvaardigheden die zij begingen, de vreemdelingen begrijpen die hun leven in houten hutten doorbrachten terwijl ze in paleizen hadden kunnen leven, die hun leven als een fakkel verbrandden, en het zo verbrandden dat het de hele wereld verlichtte?